once uzuldum sonra uzuldugume uzuldum ,mirkelam'ın hatıralar diye bi sarkısı vardı,klibinde ataturk'le beraber 3halka 25 kurus zamanlarına donup halka fırlattıgı sarki iste orda gecen bi lafti. cidden bazen ortada hic bi neden yokken uzgun olursunuz ama aynı zamanda ortada bi neden varmıs gibi davranırsınız niye uzuldugunuzu sorgulamazsınız ve birden kafa yerine gelir,ulan ben uzuluyom ama niye uzgunum halla halla harbi ben neye uzuldum simdi ya diye dusunup niye uzuldugunuzu bulamayınca o kadar zamandir bosuna uzuluyomusum ben diye ,hep boyle oluyo ya diye uzuldugunuze uzulursunuz.
mesela, birini seversiniz, onun da size tutkun olduğunu sanırsınız. yüreğiniz uçar gider, kurar bir süre şey. sonra bir gün biter, anlamsızca. siz nasıl, niye, neden, nçin, kim gibi sorular sorup hatalarınızı düşünürken, onu bir yerlerde, birileriyle gülüp, gayet mutlu görürsünüz. ve sonra dilinizin ucuna gelir işte başlık...
üzerinden biraz zaman geçmiş bir olayın tahlilini yaparken kullanabileceğiniz cümledir. zamanında o şey ne ise, üzüldüğünüze değmediğini düşünüp, oturup bir de üzüldüğünüz için üzülürsünüz. sonra belki aradan yine zaman geçer, bunun için de ayrıca üzüntü yaşarsınız ve bu böyle sürer gider. demek ki neymiş, hayat kısaymış ve ağlama değmez hayat bu gözyaşlarınaymış...
bazı durumlarda üzüldüğünüz şeyin saçmalığının farkına varıp çevrenizdeki insanlara rezil olmamak için sarfettiğiniz cümle... üzüldüğünüze üzüldüğünüzün farkına vardığınız anda buna bir son vermek en iyisidir. lakin bu durumu uzatmanın faidesi ve gereği yoktur.
- yahu boşuna üzüyorsun kendini o adam için.. - ben ona üzülmüyorum *... üzüldüğüme üzülüyorum.. - e tamam sus şimdi o zaman - olmaz. mutlaka bi şeye üzülmem lazım.. en iyisi üzüldüğüme üzüleyim.. büee...