cicegi* du$ebilen ama hic solmayan insanlarin arasinda ya$ayan, bir zamanlar bir fahi$eyle ayni evi payla$an, sevgilimizin agzindaki ve diger organlarindaki bakterilerle bari$ik olmamizi ve sik sik sevi$memizi salik veren, kafatasini deldirme fikrini kafama sokan, kat kat kazaklarin, kalın pantolonlarin icine elini sokup manevra yaparak ilerlemenin zevkinden ki$ a$klarini yaz a$klarina tercih eden, dergideki* iki yazisindan birini hep " caniniz cehenneme! " $eklinde bitiren ve sozlukte yazar olmasini diledigim insan.
bir fanzine kitabı çıkarıp başkaldırının daha çok kişiye ulaşmasını, kitabında bizden habersiz bizim kaç yıl önceki fanzine nimize de yer vermiş ve havalara uçmamızı sağlamış olan öküz ve uç dergisi yazarı.
yazılarının çevresindeki (genelde her yazının üstünde bir tane olur) fotoğraflar için dergideki en ilginç, bazen en garip veya en iğrenç olanlar denebilir.
iyi yazan iyi adam.öküz deki köşesini okuduktan sonra "filler çapraz gider " e büyük merakla sarılmıştım.beklediğimi alamadım,acaba çok şeyler mi istiyorum diye de sordum kendime.
güven erkin erkal ile birlikte seytan aletleri adli fanzin kitabini yaparken bi zahmet edip fanzin üreticilerine danismayip, onlar hakkinda kafasina göre yorum yapip yanlis tespitleri nesreden yazar insani. bu usengeçliginden dolayi, alinti yaptigi fanzinde geçen bir camilla paglia yazisini bile söz konusu fanzin yazarlarinin ürünü olarak gösterebilen özensiz sahsiyet..
korsan kitaplar hakkinda "kitaplarimin korsan basilmasi rahatsiz etmez,en azindan o sekilde de olsa yayilmis olur,onemli olan da bu,ancak korsan kitapcilik sadece bestseller dedigimiz turden kitaplar icin daha cok gecerli oldugundan,oncelikle yapilmasi gereken bu kitaplarin engellenmesidir,orengin kitapevlerinde kitaplari cok rahat elinize alip,bakabiliyosunuz,burda bu kitaplarin sayfalarina zarar verip,okunmayacak hale getirebilirsiniz pekala" seklinde goruslerini belirtmis,bi suredir fanzin mevzusuyla hasir nesir,101 fanzin sergisini kitap haline getirmis,(evet fanzinleri destekledigini soyleyip,bunlarin kitabini cikartmis) sistem ve iktidar karsiti soylemleriyle dikkat ceken "edebiyatci".
yazarımız kemancizine 4’te courtney love’ın nasıl bir ölüsevici olduğunu dile getimiştir aşağıdaki yazısıyla;
çocuklari satin!
tarihin; dikkat edin yalnızca müzik tarihinin değil, düpedüz dünya tarihinin son iyi adamı kurt cobain öldüğünde hepimiz yalnız kaldık. hâlâ da yalnızız ve hiç kimsenin dolduramayacağı bir boşluk hissi var içimizde. öyle kalbimizdeki boşluk falan değil; kalpteki boşluk doldurulur, hem de tıka basa doldurulur istenirse!
kurt'un yarattığı boşluk tamamen yerkürenin katmanlarıyla ve atmosferin kimyasal yapısıyla ilgili. dünyanın diyalektiği işte; bazen bir kişi ölünce dünya boşalır, bin kişi aniden ölüverse dünya rahatlar, nefes alır!
kurt'un önemi ayrıntılarda gizli. bacaklarını bir tavuskuşunun kuyruğu genişliğinde açabilen courtney'le otel odasında yatarken, yerde ölü bir kuş bulduğunu biliyoruz. kuşun üç tüyünü yolarak birinin kendisini, diğerinin courtney'i, üçüncüsünün de doğacak çocuklarını simgelediğini söylemesi önemli. lüks bir otel odasında ölü bir kuş bulabilmek de ayrı bir beceri tabii. ayrıntı bu işte!
çaresizce sevinelim mi şimdi? che baskılı tişörtleriyle medya plazalarda boy gösterenler, şimdi de kurt'un sekiz yüz sayfa tutan günlüğüyle oyalanıp "ay çatlak bu adam; baksana ne yazmış!" diye birbirine okuyarak kıkırdayacaklar.
oysa kurt "don't read my diary when i'm gone" demiş. "if you read, you'll judge" demiş bir de. az sorumluluk değil bu. yeryüzünde kaç kişi var bu yükü omuzlarında taşıyabilecek; göreceğiz!
courtney'in el yazması günlüğü yüksek bir fiyata müzayedede sattığını biliyorduk. şimdi çözülmesi gereken denklem şu; acayip paralar karşılığında bu günlük satılmalı mı, yoksa kurt'un dediği gibi; yiyecek için çocukları mı satmalıyız!
tam da bu noktada "sell the kids for food..." diye bağırmak geliyor içimden. canınız cehenneme!
1964 yılında istanbul'da doğdu. salacak'ta şarap içerek büyüdü. bir askeri okul (kuleli) ve bir tıp fakültesi (trakya üniversitesi) bitirdi. kendini şiire vererek; kimsenin elinden tutmadan zirveye doğru düşmenin yolunu yöntemini buldu. eski bir çocuk, sukuşu, beni yanlış öptüler aslında, çamur şiir ve herşey: oda kırbaç ayna adlı şiir kitaplarının ardından fanzinler, fotokopi afişler ve demoları incelediği şeytan aletleri adlı kitabı yazdı. bütün kerimlerin hayatını filler çapraz gider adıyla romanlaştırdı. şubat 2002'de kargart'da açtığı fanzin sergisinin ardından genel kültürden kenar kültüre: 101 fanzin adlı seçkiyi, şehrin kötü çocukları adlı fanzin şiir antolojisini, hayat bazen çentiklidir adlı kitabında topladığı denemeleri ve aslında saçları siyahtı adlı öykü kitabını ithaki yayınları'ndan çıkardı. bu kitaplarının ardından sokaklar tekin değil adlı şiir kitabı ve tanrı acıkınca adlı romanı yayımlandı. halen düzenli olarak yasakmeyve, hayvan ve penguen dergilerinde yazıyor. iç organlara yakın bir mesleği (doktor), bir eşi (deniz) ve bir oğlu (berkay) var. arada bir benusen'de içiyor ve hiç kimseyi özleyecek kadar çok sevmiyor kendini.
aşkın, deliliğin bir başka formu olduğunu söyleyen deli. öktem'e göre insanlar aşk denilen bu bencil duyguyu sıradan dünyanın sıradanlığından sıyrılmak için yaşarlar. bu yanıyla da hastalıklıdır aşk*.
aşık katiller antolojisi nde "iskenderiyeli falcı" hikayesiyle yer almıştır. "her ilişki bir geceliktir. gerisi o gecenin tekrarıdır" bunu söyleyen kadını o gece yanlışlıkla öldürdüm...
13 mayis 2004 tarihli penguen dergisindeki "savas bir tecavuz bicimidir" baslikli yazisindan alintidir:
"bir insan icin gecerli olan, bir ulke icin de gecerlidir. ya da tam tersi! iki insan arasindaki iliskiyi desersek, iki ulke arasindaki iliskiye ait onemli ipuclari buluruz. bunlarin farkinda olan birinin, irakilinin ustune iseyen amerikan askerini gorunce panige kapilmasina imkan yok. o zaten panige kapilmistir coktan.
...
adamin biri, senin davranislarini begenmiyorum, seni de potansiyel bir suclu olarak goruyorum, o yuzden birkac arkadasimi yanima alip seni kaciracagim, dag basina bir kulubeye kilitleyip acaip bir sekilde egitecek, topluma faydali bir birey haline donusturecegim dese, bu niyetle cillop gibi hatunu daga kaldirsa... eee, uc gun sonra da kadincagizi dovdugunu, tecavuz ettigini duysak, saskinliktan kucuk dilimizi mi yutacagiz yani? niye sasiracagiz ki? baska ne yapacakti adam; tabi tecavuz edecek, tabi dovecek... amerikali asker zaten iraklinin ustune isemek icin gitmedi mi oralara? asil tuhaflik insanlarin fotografa verdikleri tepkide yatiyor. gorsellik bu iste! reklam stratejileri, pop idoller yaratmak, imaj olusturmak icin harcanan enerjiyi, parayi hesaplayamayiz bile. aklimiz ucar! bunca yatirimi babalarinin hayrina yapmiyorlar ya. beynimizi torpuleyip, yalnizca goruntuyu algilayabilecek varliklara donusturuyorlar bizi. dusunce, yaraticilik, hayal gucu arada kayniyor. goruntu varsa; gercektir. yoksa, sadece bosluk vardir. bombosluk...
...
iste bu yuzden o fotografi gorunce "aman allahim, ne yapiyor bu amerikalilar" diye dunya ayaga kalkiyor. o fotograf basina sizmasa, sorun kalmayacak. oysa o fotografa bile gerek yoktu. beynimiz istila edilmemis olsa, zaten o fotografi kendisi uretirdi. hem de irak'a falan gitmeden... oturdugu yerden!"