prodüktörlüğünü pet shop boys'un harold faltermeyer ile beraber yaptığı, ayrıca johnny marr, angelo badalamenti ve balanescu quartet gibi isimleri de barındıran, zamanında (psb'nin her albümünde yaptığım gibi) evire çevire, gece gündüz hiç durmadan dinlediğim, neil ve chris' in orkestral denemelerini içeren 1990 tarihli albüm. introspective'den sonra kulağa pek duru, pek sakin ve sanki çok daha kişisel gelir. en önemlisi being boring gibi bir inciyi barındırır ve tabi ki tek kelimelik albüm ismi geleneğini de bozmaz. albümü oluşturan parçalar, sırasıyla;
ben nolan isimli bir coninin yazdigi, css selector'lari ile eleman secip script baglamaya yarayan ufak bir kutuphane. temel olarak ie'nin behaviours mantigindan esinlenilmis gibi gorunmekte. standart degilse bizden degildir mottosuyla ie'nin bu ozelligine hic bulasmadim ama, ozellikle onclick, onhover gibi event'leri eklemek icin css kullanmak cok akillica geliyor. diger browser'larda olmayan bu ozellik artik bir olcude kapanabilir belki. daha fazla bilgi icin
grubun en büyük hitlerinden biri olan domino dancing i barındıran introspective albümünden sonra hayranlarını hayal kırıklığına uğratmışlardı. hatta neil tennant "bu albümden ve konserlerinden epey zarar ettik" demişti. gerçekten de grubun tamamen tarzının dışında olan, kasvetli, ağır aksak parçalardan oluşan karanlık bir albümdü. kapağı bile alışılagelmiş değildi grup için.
o zamanların koyu bir pet shop boys hayranı olarak hep mesafeli durduğum bu albümden en aklıma takılanlar soft porno videosu ile hatırlanan being boring ( o bile ingilterede ancak 19 numaraya çıkabildi ) ile sempatik how can you expect to be taken seriously (o da 22 numara ) olmuştur.
neyse ki grup, bu albümün hemen ardından önce best of ları discography ve akabinde very albümleri ile durumu kurtardılar...bir daha da bu kadar inmediler.