isparta iline bagli kucuk ve sevimli egirdir ilcesinde bulunmakta olan, ulkemizin en zorlu komando uretim merkezidir. hem asker hemde astegmen yetistiren iki ayri okul mevcuttur. sirf zevk olsun diye davraz dagi' na cikarlar. allah, orada askerlik yapanlari korusun.
dağcılık,su üstü ve su altı eğitimleri, kayak,eğitimlerinin de verilebildiği iklimi dolayısıyle 4aylık periotta hem en sıcağı hemde karı yaşayabildiğin , çeşitli ülkelerden değişim programları dahilinde askerlerin eğitim gördüğü ,dünyanın en iyi ''temel komando okulu''dur.yalnızca rütbeli eğitilir.eğitim zordur fakat eşsiz manzarası kafa sağlığını korur.
ıspartanın eğirdir ilçesinde kurulu ve türkiyede komandoların mabedi olarak anılan birlik.
okulda ağırlıklı olarak subay ve astsubaylara eğitim verilir. eğitim verilen alan çok geniştir, bu alana eğirdir, barla, aksu, şarkikaraağaç, yenisarbademli gibi ilçeler de dahildir.
bu okulda görülecek en kral kurs komando ihtisas kursudur, bu kursa komando eğitiminin yanında kayak, su üstü, sertifikalı cankurtaran ve paraşüt eğitimi de dahildir. komando ihtisas kursu gören kursiyerler bu bölgelerin büyük bir kısmını yürüyerek, bazı kısımlarını ise kara, deniz ve hava vasıtaları ile kullanırlar ve ilave olarak kayseriye hava indirme taburuna paraşüt atlayışına giderler.
dag komando okulundaki eğitimler hava şartlarından nadiren etkilenir. yağmurun her türlü şiddetlisi, insafsızı, şimşeklisi, yıldırımlısı ve fırtınalısı eğitimlere ara verdirtemez veya erteleyemez. sağnak yağmurun altında ve arazideki bir eğitimde dersi veren yüzbaşının yağmurda daha fazla ıslanmamak için değil de dışarıdaki işi için dersi erken bitirmek istemesi gayet olağandır.
yüksek bir dağın zirvesindeki kayalıklarda eğitim yaparken bastıran şimşekler ve yıldırımlar sadece telsizleri kapatmanıza ve tüfekleri yere bırakmanıza sebep olur, eğitim devam eder.
kar yağışı zaten bazı eğitimler için gerekli olduğundan herhangi bir engel söz konusu değildir. kar fırtınasında ise sırf görüş on metrenin altına düştüğü için eğitim iptal edilebilir veya ertelenebilir.
dag komando okulunda verilen dağcılık eğitimi üst seviyededir. arazide fazlasıyla imkan bulunmakla beraber son yıllarda yapılan yaklaşık 60 metre yüksekliğindeki kule ise dünyada eşi benzeri bulunmayacak bir tesis niteliğindedir, bu kulede her türlü dağcılık eğitiminin yanı sıra telden suya iniş ve basınçlı su altında geçiş gibi fantezi sayılabilecek eğitimler de verilir.
okulun hemen dibinde bulunduğu ve ısparta tarafından gelirken daha eğirdir bile görünmeden kendisini fark ettiren sivri tepe, üzerindeki türk bayrağı kendini gösterir. ilk gördüğünüzde oldukça dik olan bu tepeye hayran kalırsınız fakat kurs kapsamında bu tepeye tırmanacak olduğunuzu öğrendiğinizde hayranlığınız bitiverir. tepe aslında fazla yüksek görünmez fakat bazen askerler bayrağı ve yazıyı boyamaya çıkarlar, karınca gibi göründükleri zaman ve yukarıdan düşürülen bir malzemenin neredeyse dakikalarca aşağıya inmediğini görmek size oha dedirtir.
komandolar haricinde kurs görenler arasında kara havacılar da vardır. gördükleri hayati idame kursunun zorluğu, süresine oranlanırsa, türk silahlı kuvvetlerinin en ağır kursu olacağı görülecektir. zaman zaman dost ülke yabancı personeli de kurs görmektedir.
eğitimi serttir. kahvaltı sonrası başlayan eğitim esnasında: - (asteğmen adayı) komutanım, kahvaltı sonrası güç engelleri parkurunda koşmak tıbbi gerçeklerle bağdaşıyor mu ? - (yüzbaşı) askeriyenin gerçekleri tıbbiyenin gerçeklerinden farklıdır...
halen diyarbakır'da asteğmenlik yapmakta olan bir arkadaşımın bu okulda eğitim görürken, telefonda bana anlattığı bazı şeyler şunlardı:
- günde 13-14 saat dağlarda yürüyoruz. bazen akşam çıkıyoruz, ertesi gün öğlen dönüyoruz. - bir keresinde yine dağın tepesindeyiz, su içmek için mataramı elime aldım fakat su donmuştu, içemedim. - kar üzerinde şınav çekiyoruz. - yakında tatbikat var, 10 gün boyunca dışarıda kalacağız.
ısparta'da uzunca bir süredir yaşadığımdan ve eğirdir'i kendime yetecek kadar bildiğimden, burayı da pekâlâ biliyorum. günlerdir "yeterince eğitim verilmiyor." sözlerine ise hiç ama hiç kulak asmıyorum. çünkü, tanıdıklar ya da burada görevli olan yetkili şahısları tanıyan yakınlarımızdan edindiğim bilgiler, bana eğitim konusunda, bugünlerde söylenenlerin aksini söylüyor.
sivri tepe olarak adlandırılan ve üzerinde "güçlüyüz, cesuruz, hazırız." yazan bölgeden, eğitim sırasında düşüp hayatını kaybeden onlarca asker olduğunu biliyorum. hatta bir ara "bu ay şu şu kadar asker hayatını kaybetmiş." haberleri alıyorduk biz.
türkiye'nin en zorlu askerlik yerlerinden biridir burası (ikinci idi yanılmıyorsam). diğer eğitim yerlerini bilemem ama, "eğitim yetersiz." lafını da, en son hak edecek yerdir zannımca.
sorunun verilen eğitimin kalitesinden ziyade eğitilen kişilerin bu eğitimi alma istekleri, psikolojik olarak buna yatkın olup olmadıkları, bakkal çıraklığından dağda kalifiye terörist kovalayacak seviyeye gelme süreleri ve/veya bunun gerekliliğinden kaynaklandığını anlamak istemeyenler tarafından yere göre sığdırılamayan okul.
insanın, neler yapabileceğinin "sınırlarını" tanımasına yardımcı olan yerdir...
yedek subay öğrencisi iken, "sivri tepe'den onlarca asker düşüp ölmüş olm" şehir efsanesinin çıkmasına vesile olan sivri tepenin biraz altındaki taş ve cam parçacıkları ile dolu, türlü börtü böceğin sardığı eğitim sahasında askerliğimin henüz onaltıncı saatini idrak ederken 20 şınav çekmeye "çabalamış" biri olarak bu "eğitim yetersiz" lafını çıkartan ve bunun için de eğirdir dağ komando okulunu örnek gösteren kişinin artniyetli, artniyetli değilse süzme denyo olduğunu söylemek isterim öncelikle....
yedek subaylar için bu okuldaki eğitim "gönüllülük" esasına dayanır aslında...yani eğitim alacak yedek subayların öncelikle "gönüllü" olmasını isterler... er ve erbaşlar için durum biraz farklıdır tabiki..!!
"yatağına iyi bak çünkü onu bi daha göremeyeceksin" cümlesi hemen hemen tüm ranzaların bi köşesinde mutlaka yazar...ilk günler bu cümleyle ne denmek istendiğini pek anlamasanızda ilerleyen günlerde yaşayacağınız olaylar ve çıkacağınız intikaller sizi bu konuda epey aydınlatır...
buradayken yatak toplama derdiniz yoktur...bi manga asker temizlik ve yatak toplama işinden sorumludur...
yemekler süperdir...aynı yemeği okul komutanı dahil herkes yediği için ister istemez süper olmak zorunda zaten...
"eğitim yetersiz" lafı her yer için söylenebilir belki ama burası için kesinlikle söylenemez...
"güneydoğu'ya giden her asker eğirdir dag komando okulunda eğitim görüyor" lafı da pek gerçeği yansıtan bir laf değil...
bu günlerde güneydoğuda görevlendirilen birliklerin bi çoğu "kaydırma birlik" denilen, batı ve orta anadoludan "geçici görevle" güneydoğuya giden askeri birlikler...
bu birlikler için eğitiminin yetersiz olduğu savunulsa bi nebze doğruluk payı olabilir....çünkü teröre karşı eğitim bambaşka bir şeydir...
hatırladığım kadarıyla yatakhanelerin hemen çıkış kapısının önünde bir dağ vardı, evet evet bir dağ vardı ve sanki her sabah, sabahın kör vakti uyanıp kapıya çıktığımda o dağın boyu uzardı. komandoyuz güçlüyüz cesuruz hazırız yazardı eteklerinde. "komandoyuz" kısmı epey bir ayrık dururdu. orada eğitim görürken insanın yürüyüşü değişir kolları iki yana açarak efelene efelene yürümeye başlardı, iyi havaya sokarlardı adamı allah için.
manzarası enfesti bu okulun, her şey şahaneydi. tek sıkıcı yanı orada okumanın zorunlu olmasıydı...
verdiği eğitimin muhteşemliğine hiç bi diyeceğim olamaz. ama işin şu boyutu da vardır diye düşünüyorum: eğitim "verilen" bişey olmasının yanında "alınan" da bişeydir. o askerler, o eğitimi almayı ne kadar ister, gerekli duygu seviyesine gelmeleri için yeterli zaman var mıdır? psikolojik olarak hazır olabilecek kadar zaman geçiyor mu? orada geçirdikleri bi kaç ay, bedensel ve ruhsal olarak hazırlanmaları için yeterli midir?
diyeceğim orada eğitim verilmesin, çocuklar oraya hiç gönderilmesin, öldürmeye gönderiyorlar falan değil ama belki orada eğitimin süresi uzatılabilir, psikolojik destekle güçlendirilebilir, hatta profesyonel asker olunabilir, o eğitim sindirile sindirile alınabilir. benim içimde savaşmak yoksa ne kadar eğitim verirseniz verin, hazırlanabilir miyim? bunun için bi ön hazırlık gerekmez mi? ne bileiym. keşke hiç gerekmese.
okulun kapılarını basına açmasındaki temel nedenlerden biri kanımca, bugün basın toplantısında yaşar büyükanıt ve ilker başbuğ'un da açıkladığı gibi terörle mücadele de üç ay içinde "profesyonel komando" anlayışına geçilecek olmasıdır...
bu türk silahlı kuvvetlerinin yirmi küsür yıldır sürdürdüğü mücadelesinde çok önemli ve tarihi bir adımdır. açıklamaya göre artık, er-erbaş ve asteğmenler burada görev almayacak ve eğitilmeyecekler... üstteğmenler, uzman çavuşlar ve askerliğini komando olarak yapmış kişiler bu oluşuma alınacak...yani profesyonel askerlik...
bu karar daha çok tartışılır ancak, bu kararın alınmasında askeri gerekliliklerin yanı sıra orta sınıf şehirli türk halkının doğudan gelen şehit cenazeleri konusunda yükseltmeye başladığı sesin de etkisi vardır diye düşünüyorum. hatırlayalım; son birkaç yıldır şehit cenazelerinde acılı anne ve babalar, o yoğun acının verdiği isyan haliyle ezberleri bozan cümleler kurdular. vatan sağolsun demediler ve çocuklarının normal şartlarda yetişen her yaşıtı gibi savaştan, silahtan, çatışmadan, mayından bihaber şekilde doğup büyüdüğünü, bu çocukların biranda bu savaşın içine girdiklerinde de sudan çıkmış balığa dönerek hedef olduklarını anlattılar...
işte bu karar bu isyana verilmiş bir cevaptır bence...biz sizin çocuklarınızı sıcak çatışmanın içine sokmayacağız, ama siz de bize güvenmeye devam edip çocuklarınızı askere gönderin...
94 yılında girip 53 günde tospa pişirmeyi bile öğrendiğim okul*. macera severseniz müthiş bilgi ve deneyim kazanabilirsiniz burada. okulda size verilen her şeyi anlayabilirsiniz ama sadece 53 günde kulaklarımın 3 kere deri değiştirmesini hala aklım almıyor.
iyi simit satilan bir yer, ayrica askerlikte onbasi nin allah gibi birsey demek oldugunu ogrenmeme neden olmustur, "simitcinin bir lirasi eksik olursa hepinizin amina korum, siraya gecip alin, sende gel yanima otur" demisti, ben de ona bir paket marlboro almistim o zamanlar paketi 3.100 lira.
271.ci dönemlerin camili yayla ayazında biz insan değilmiyiz diye bağırdıkları ,sonu olmayan yürüyüşlerin ve eğitimlerin olduğu ve hafta sonu dışarı çıkmak için 12 barfix çekilmesi zorunluluğu olan,verilen gps lerle koordinat bulmanın imkansız olduğu sakat bi yer.
koğuşlardan birinde bir ranzanın alt katından okunabilecek şekilde üstteki tahtada aynen şöyle yazar: "ilk geldiğinizde ulan sikseler şu sivri'ye* çıkamam diyeceksiniz. merak etmeyin önce sikecekler sonra çıkaracaklar." bu noktada eklemek istediğim; sonra indirip, aşağıda bi posta daha s*kip gene çıkarıyorlar.
bünyesinde boş vakitlerinizde istediğiniz zaman gidebileceğiniz küçük bir internet cafe barındıran güzide bir okul. cafe, nizamiyenin girişinde sol tarafta kütüphanenin hemen yanındaydı.*
bundan tam 1 yıl önce yedek subay adayı olarak kapısından girdiğim okuldur. komutanlar açık konuşurlar, ilk günden kura sonucu nerelere gideceğinizi ve nelerle karşılaşacağınızı kısa biçimde gece içtimasında söylerler.
3 aylık eğitimin alınacağı en berbat dönem kış aylarına denk gelenidir. başlarda inanılmaz soğuk ve ayaz yüzünden ayak parmakları hissedilmez hale gelir. bir müddet sonra kar düşer, hava yumuşar ama bu sefer de ıslak yaşamaya alışmak zorundasınızdır. 75 metre kulesi, bitmeyen sürünmeleri, kmlerce yürüyüşleri, 12 günlük tatbikatı ve yarım saatte bir alınan içtimaları ile unutulmayacak bir 3 ay yaşarsınız.
girerken hissettiğiniz hafif korku ve belirsizlik kurs sonunda yerini haklı gurura bırakmıştır. artık yenilmez, korkusuz, pes etmeyen, sınırları olmayan bir birey olduğunuzu farkedersiniz. bahar ayında terör bölgesine gitmek kendinize güveninizden hiçbir şey eksiltemez.
traversler önce 5-10 km.lik toplu yürüyüşlerle başlar, giderek uzar ve arazi sertleşir. eğitimin sonlarına doğru -maltepe'den başka sigara içmeyen- feridun binbaşının deyimi ile "bu intikal kuş uçuşu ile 60 km.dir"* tarzı traversler yapılmaktadır ki; akşam saat 19:00'de intikale başlarsınız, ertesi gün 16:00-17:00 gibi geri dönersiniz.
10 gün süren tatbikat boyunca hergün ortalama 20 km yürünür ve tatbikat sonunda neredeyse 200 km.lik bir intikal yapılmış olur.
traversler, intikaller hep gece yapıldığı için, yerleşim birimlerinden geçerken, bacaları tüten evler görülür, çeşitli hülyalara dalınır, sıcacık yorganların altında uyuyanlar düşünülür...*
derslerin bir kısmı dağlarda tepelerde yapılır, dersi yapabilmek için önce dakikalarca tırmanılır...
eğitim veren subayların hemen hepsi doğu görmüştür ve komandoları ona göre eğitirler.