calvinistdirler. paris katliami’ndan sonra buyuk olcude bu ulkeyi terk edip isvicre ve ingiltere’ye yerlesmislerdir. cogunlukla ekonomi ile ugrasan huguenontlarin ulkeden atilmasi ispanya’dan marranilerin atilmasina benzer bir etki yaratmis ve sanayi devrimi oncesinde fransa’yi ingiltere karsinda buyuk bir gucten mahrum birakmistir.
1560'lardan başlayarak fransa'da örgütlenen protestan cemaati. calvin öğretisine yakınlıkları ve azizlere "tapınma" başta olmak üzere çeşitli katolik uygulamalarını reddetmeleriyle tanınırlar, aynı zamanda ölüm cezasını da kabul etmezlerdi. fransa'da bartholomeus gecesi ve protestanlara karşı yürütülen takip kampanyası sonucunda baskı altında bulunan huguenot'lar, otuz yıl savaşları'nda çok önemli rol oynarlar. hatta bu nedenle otuz yıl savaşlarına, hugenotten savaşları da denir. özellikle kardinal richelieu'nün baskısı ile fransa'da kalmaları imkansızlaşan bu cemaate almanya kapılarını açar ve burada hessen ve bavyera dükalıklarında yerleşerek kendi cemaatlerini sürdürürler.
yavaş yavaş asimile olmalarına ve ayin dilini giderek almanca'ya çevirmelerine rağmen, kendilerine alman derebeyleri tarafından tanınan imtiyazlar uzun süre devam eder ve hatta rahiplerini isviçre'nin fransızca konuşan kesimlerinden getirirler.
nazi rejimi sırasında resmen genel bir kilise çatısı altında entegre edilmeye çalışıldılarsa da, bugün hala daha adında "fransız reform kilisesi" ibaresi bulunan dört cemaat bulunmaktadır almanya'da. biri frankfurt'ta yer alan bu kiliseler, işte hugenotten kiliseleridir.
hugenotten sözcüğünün etimolojik kökeni tam olarak belli olmamakla birlikte, eidgenosse'den (almanca: yoldaş, anddaş) veya bunun fransızca karşılığı olan aignos'tan geldiği kabul edilmektedir.
fransa kralı 14.louis'in fransa'da protestanlığı yasaklamasıyla başkanlığını da rochefork'un yaptığı bir grup huguenot dönemin saadet kaymakamı ibrahim paşa ile osmanlı ülkesine yerleşme hususunda bir görüşme yapmış karşılığında müslümalara zarar vermemek adına söz vermiş ve osmanlı için subay eğitmeyi teklif etmiş, fakat dönem fransa elçisi etkisiyle divan-ı hümayun tarafından red edilmiştir.