bir nevi merak...son sansi ilk kullanmaya calisma hatasi..bitislerin zaten standart olmadigi bir olayda siradisiligin olmadigini anlayamama ve bir adim ileri giderek siyrilma dusuncesi ile karanliga gozu kapali dalmak..elleri ve kollari baali...anatomiyi oorenememis cizgicinin deformasyon bahanesi gibi bir sey..yada bir nevi saygisizlik...farkli olmak degilde hic olmamak...burada var olan sorunun burada cozulebilecegini gorememek belkide.
gözlerinizi kapattıgınız anda tüm yasamınızı 1sn içinde tekrar yasıyosunnz..ama sevdikleriniz aklınıza gelipte onları birdaha gürememe duygusu insanı mahvediyo..hiç kimse ve hiç birsey için intihar etmeye deymez!ülümün ucundan dününce anlıyorsunuz hayatta daha yasanılacak cok seyin oldugunu...
umutsuzlukla cesaretin birleştiği nokta bence... ve umudun bitti yerde yaşamanın pek anlamı olmadığı bir gerçektir... ya umudu bitirmemek için direnmeli insan ya da biraz cesur olmalı...
siddetli kizip bunu dile getirmemek veya berbat hissetmekten kurtulamayacagina inanmak. öte yana geçmekte acele. kisilerin anlamini yitirmesi. bosluk... insanlarin anlayisindan vazgecip ruhlara umit baglamak. tek bir kelime dahi etmenin anlamsizligi. soylenecek sozun kalmadigi nokta. etrafin kan olmasina, evin daginik kalmasina, gizlenmis gunluklere, geridekilerin ne hissedicegine artik aldirilmadan yollanilan sessiz gecit. farkettirilmeyen tukenmisligin olgunlasmasi.
intihar edenler, yaşamın yolunu seçebilenler, tercihini yapabilenler, kendi ölümünü seçebiilenler mi ki? biraz copy paste yapiim size: -bacon: inithar etmeyi planlayanlar matematikle uğraşsınlar, kurtulacaklardır. -gide: yazmak, yamassam tek yol intihardır -rousseau: iyi bir eylem güzel bi hareketten sonra kendini öldürebilirsin.
hepimiz elbet bigün öleceğimize göre neden şimdiden hayata son verme isteği dedirten yüzü soğuk durum. ciddi boyutta (bkz: okumaya usenmek) ve hatta aslında okumak bile istememek. bi tekrar olduysa affola..