asıl adı "teatro alla scala"dır. dünyanın belli başlı müzisyen, orkestra şefleri ve solistleri için burada çalışmak büyük onur veren bir hadise olagelmiştir.
1000 gün süren restorasyon ve renovasyon çalışmalarının ardından perdelerini 7 aralık 2004 tarihinde, antonio salieri nin europa riconosciuta operasıyla, riccardo muti nin direktörlüğünde yeniden açmış olan opera salonu. eser 3 ağustos 1778 tarihinde salonda sergilenen ilk eser olmasından dolayı seçilmiştir.
piyano takintili arkadaslarimizin basucu eseri, keith jarrett'in eyes of the heart albümü kadar etkileyici notalar birlesimi. 1995 yilinda sevgililer gününden 1 gün önce milano'da teatro alla scala'da kaydedilmis 3 eserden olusan, insani alip gökkusaginin ötesine götürüveren, emprovise saheser. orada olmak istegi çok kuvvetlidir ya bazen, insan o bunaltici milano'da olmak istiyor o subat günü. böyle de bir etkisi var. böyle bir yet(k)isi var.
korosu ile ayni sahnede soyleme serefine benim de nail oldugum ve hatta genel provamizda riccardo mutinin dogumgunune denk gelip parcaya baslamak yerine "happy birthday" diyerek kutladigimiz topluluk.
(la traviata, 08.02.2006 15:52 ~ 30.06.2006 22:26)
1776'da çıkan bir yangın sonucu yıkılan teatro regio ducale'nin yerine, neoklasik tarzıyla tanınan mimar guiseppe piermarini tarafından 1778'de inşa edilmiştir.....
1776 da, tiyatro ducale'nin bir gala sırasında yanmasının ardından bir grup varlıklı milanolu avusturya arşidükü ferdinand'dan yeni bir opera binası talep etmiştir.guiseppe'nin hazırladıgı ilk proje kabul edilmezken, ikinci projesi imparatoriçe maria theresa tarafından kabul edildi ve 1978 de bu opera binası santa maria della scala kilisesinin eski yerine yapıldı ki adını da bu kiliseden almıştır. ihtişamlı dekorasyonu ve önemli ziyaretçileriyle kısa zaman içinde soylu milanoluların buluşma noktası haline gelen binanın fuaye kısmı, dönemin diğer tiyatrolarında da oldugu gibi casino olarak kullanılmış,orta sınıfın da performansları izlemesi için "loggione"bölümü yapılmıştı. orjinal yapısı ilk kez 1907 de yenilenmiş,ikinci dunya savaşında aldıgı hasarlardan sonra da 1943 de restore edilip tekrar açılmıştır. sahnesi italyanın en büyük sahnelerinden biridir. halen insanların kürklerine sarınarak,en şık tuvaletlerini giyerek gittiği bu opera binasında geleneksel olarak sezonlar 7 aralıkta açılır,tüm gösteriler gece yarısından önce biter ve siz richard burton dahi olsanız geç kaldıysanız başlamış bir oyuna giremezsiniz.
milano'da yer alan, bayanlar için kürkle gelmenin norm olduğu yerdir. öyle ki belli yaşın üzerinde olup da kürkle gelmeyen bayanlarla diğer bayanlar konuşmazmış*.
bunun dışında milano'ya gittiğinizde kesin burada en az bir kere bir konser/müzikal/opera vs.ye gidin.
duomo'nun sol tarafında galeria vittorio emanuelle'in içinden geçince ulaştığınız meydanda karşınıza çıkan opera binası. dışarıdan baktığınızda bir paris, bir stockholm, bir viyana operası kadar görkemli durmaz, hatta fazla mütevazı durduğu söylenebilir ama içi, sahnesi, hepsinden görkemlidir ve sanırım hepsinden daha prestijlidir.