bir şeyi zımnen ifade etmek için kullanılan söz. lâ'l dedikten sonra, dudak demeye gerek kalmaz, lâ'l mazmunu dudağı ifade etmektedir. örtülü olarak söylemek şeklinde de anlaşılabilir. ancak zaman içerisinde, sık kullanılan mazmunların klişeleşmesi ile mazmun terimi de klişe olarak anlaşılmaya başlamıştır.
çeşitli anlamları içermektedir. osmanlı edebiyatı terminolojisinde kullanılır. "gizli, gizlenmiş mana" demektir. şöyle ki şiirde bir bazı kelimeler ziplenmiş dosya gibidirler. şairin zihninde "örgütlenmiş anlam" şeklinde bulunan olaylar bir kelimeye dökülerek ifade edilirler. bu terimi araplar "devenin henüz doğmamış yavrusu için" de kullanmışlardır. örneğin şair, dudağı kırmızılık yönünden "la'l" taşına benzetince "la'l-ı bedehşan" da coğrafi bir çağrışım olarak okuyucunun aklına gelmektedir. şair saçı yılana benzettiğinde akla yılan ile ilgili bütün çağrışımlar da gelir. dolayısıyla okuyucu sevgilinin saçlarını yılan gibi düşündüğünde yüzünü de hazineye benzetir ve bilinir ki hazinenin olduğu yerde muhakkak yılanlar da olur.