bu günahların en büyüklerinden biri 1957 seçimlerinde yüzde 47,9 oy alan adnan menderes 1960 hükümet darbesinden sonra asılınca, ona zamanında oy veren insanların rezilce bir sessizlikle başbakan seçtikleri adamın zorbalıkla alaşağı edilip öldürülmesini seyretmeleridir.hayır ne merkezciyim,ne sağcıyım,ama bu tepkisizlik insanın içini acıtıyor, vietnam'da ngo dinh diem diktatörlüğüne karşı budist rahiplerin vücutlarını ateşe verdikleri, macaristan'da 17-18 yaşında kızların kendilerini kızılordu tanklarının altına attıkları bir dünyada... 28 mayıs 1960 ve 17 eylül 1961 günleri türkiye'nin en sessiz günleriydi,bir mantar tabancası bile patlatmamıştı demokrasiyi pek seven o halkımız, bundan büyük utanç mı olur?
aynı zamanda düşüncelerini korkmadan dile getiren aydınların öldürülmesini de kapsayan en büyük ayıplarımızdır. (bkz: uğur mumcu) (bkz: abdi ipekçi) (bkz: turan dursun) aslında daha çok gider bu..