çoğunlukla büyük yerleşim birimlerinde imar planı hazırlanırken ya da hazırlandıktan sonra olası günlük kentiçi yolculukların projeksiyonu yapılarak gerekli yaya, toplu taşıma ve özel araç ulaşım altyapısının düzenlendiği plan.
ulaşım planı yapılırken oldukça zahmetli bir veri toplama, analiz ve değerlendirme çalışmaları yapılır. mevcut durumda mahallelere göre konut anketleriyle düzenli yolculuklar saptanır. yol genişlikleri, profilleri ve kapasiteleri çıkartılır. belli kritik noktalarda, özellikle kent merkezine çıkan yollarda araç sayımları yapılarak yoğunluk belirlenir. imar planına göre gelecekte günlük yolculuk yaratacak kullanımlara ulaşacak nüfusun kestirimi ve bilgisayar modellemesi yapılır. gelecekteki bu günlük yolculukların hangi araçlarla yapılacağı ekonomik faktörler de göz önüne alınarak belirlenen ulaşım politikası çerçevesinde hesaplanır. bu hesaba göre toplu taşıma için güzargah tespiti, raylı sistem ya da otobüs özel yolu ihtiyacı belirlenir. özel araç ulaşımı için kentiçi yol genişlikleri ve profilleri, yol kademelenmesi ile merkezi iş alanlarındaki yayalaştırmalar, transit trafik için köprülü geçişler, kavşaklar, çevreyolu vb saptanır.
daha sonra tüm bu çalışmalar müteahhitlere para kazandırarak kimsenin kullanamadığı üst geçitler, ucube u dönüş köprüleri, kent yaşamının içine eden katlı kavşaklar yaptırmayı tercih eden, onaylanan planı kendi kafasına göre değiştiren belediye başkanları tarafından uygulanmaz. bunun yerine oy kaygısıyla işin kolayına kaçarak 5 yıllık başkanlık dönemine sığdırabileceği, plana ve ulaşım politikasına aykırı dünya üzerinde eşi benzeri olmayan uygulamalarla hizmet verir ki biz buna burası türkiye der geçeriz.