bugün atv de izlediğim bir ilyas salman filmi. yönetmeni de kendisi sanırım. konusu; akraba evliliği sonucu, zeka problemli ali nin yaşadıkları. annesi ve üvey abisiyle yaşadıkları. en zavallı sahne; kendisini evlendirdikleri zeka özürlü bir kıza, üvey abisinin tecavüz ettiğidir heralde. ve bunu görmesi..
kişinin; kişinin vizyonu geliştirme adına beyhude çabasına; cahilce tepki verip; kişinin takdir gören yanlarını kötülemek sureti ile kendini tatmin eden aslında kendine zarar kişi ya da kişilerdir ve de çok sanar bunlar kendilerini...
devamlı olarak ailesinin onayına ihtiyaç duyan ve tam da bu nedenle kişiliği gelişememiş, onların desteğiyle bir yere gelen ve geldiği yerden milim ilerleyemeyen, kendine güvenemeyen, güvenmesine de bu şartlar altında imkan olmayan, kayıp şahsiyetler için kullanılan sıfat. bazen hakikaten büyümek lazım. bazen sadece insan sıfatını hak edebilmek için büyümek lazım. büyü.
orcun turkay'in yapi kredi yayinlari'ndan cikmis oyku kitabi. z.'nin * yasadigi gunluk olaylar cevresinde donen oykuler arka arkaya getirilmis.
orcun turkay'in yky editoru olmasindan kelli pek tanitimi yapildi bu kitabin.
sert yazabilen yazar severim, nefreti kusar gibi bosaltabileni de. ama nedense sarmadi bu kitap. cumleler tek basina degerlendirildiklerinde etkileyici olabilseler de anlatim her nedense akici gelmedi bana.
hitab olarak kullanıldığında yazık kelimesinin verdiği etkiyi gayet başarılı bir biçimde hissettirendir. küfür etkisi yaratır evet. kısık bakışlar ve mide bulantısı ona eşlik eder. söylenme konteksti değişkenlik gösterir. örnekle taçlandıralım bunu da: karşısındaki insanları aptal yerine koyduğunu zannedip ortamda çevirdiği işlerden bir tek kendisinin haberdar olduğunu sanan, varlığını bir lütufmuş gibi etrafa savururken sevilmediğinin, kendisine değer verilmediğinin huzursuzluğu içinde ukalalık silahını kullanan, kendisine karşı duyulmuş ufacık bir saygıyı bile şımarıklığı ile yok edip sonunda yalnız, sevgisiz kalan böcek kafalı varlık pek tabi zavallı olabilir. yazık.
aczi onaylayan kişilerce onanan kişilere yapıştırılan sıfat.. yapışkanlığını sorgulayınca dışarıdan*, mevlam onanabilir acz vermesin, etiket üreticileri sınıfta kalabiliyor çoğu zaman.. yani diyorum ki, pek öyle kendi aczini görebilen, onaylama manyağı olmayan kişilerce servis edilmez, heyhat!
yediği tekmenin ardından kendisi ile hiç ilgisi olmaması gereken insanlara saldırır bunlar. artık nasıl bir nefret, nasıl bir cüretse? halbuki bi oturup düşünse; ben kimim, o kim? pek ihtimal vermiyorum ama belki de; ciddi, aklı başında bilim kadını maskesinin altına saklamaya çalıştığı gerçek kimliğini açık edecek, zavallılığını elaleme gösterecek hatalar yapmayacak.
yalanlarla göz boyayandır, kendini değil yalanlarıyla yarattığı kişiyi sevdiren bunun üstüne bi de kendini deli gibi seviliyor sanandır. sadece acırsınız.